B jak Betty F.

Betty Friedan chciała dobrze, ale wyszło… jak zawsze. Jej książka Mistyka kobiecości w 1963 r. zapoczątkowała w Stanach drugą falę feminizmu.

W Mistyce kobiecości Friedan zidentyfikowała „problem, który nie ma nazwy” (problem that has no name): wykształcone kobiety, które w roli „pań domu” miały poczucie niespełnienia. Friedan postulowała aktywność zawodową i edukacyjną kobiet, niepracujących zawodowo żon i gospodyń domowych zamkniętych we własnych domach. Ruch feministyczny był jej wdzięczny za kwestionowanie stereotypowych ról kobiety – matki i żony.

W latach 70. (i później) autorkę Mistyki kobiecości spotkała lawina krytyki za esencjalizowanie kobiet, ignorowanie głosów tych z nich, które nie należą do klasy średniej, których nie stać na bycie „panią domu”, i dla których praca nie ma wymiaru emancypacyjnego, ale jest przykrą koniecznością. Takie uwagi kieruje do Betty Friedan między innymi bell hooks w książce Teoria feministyczna: od marginesu do centrum z 1984 r..

W Polsce dyskusja nad Mistyką kobiecości może przyczynić się do ciekawej i wielopoziomowej analizy, choćby z tego względu, że książka została przetłumaczona na polski dopiero w 2013 r., a więc 50 lat po premierze…

Betty Friedan: 04.02.1921-04.02.2006

 O 50. rocznicy wydania Mistyki kobiet:

Reklamy

Informacje o an_ost

Jestem badaczką biografii kobiet. Jestem feministką. Jestem pedagożką. Fascynują mnie dzienniki kobiece. Żyję z... czytania. Próbuję pisać. Na co dzień... uczę (się).
Ten wpis został opublikowany w kategorii KSIĄŻKI i oznaczony tagami , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s