Kolorowe ptaki

Zaraz po przerwie świątecznej na zajęciach z Biografii kobiet będziemy omawiać film For Colored Girls, czyli Kolorowe Ptaki w reżyserii Tylera Perry’ego. Film wybrali studenci. W głosowaniu pokonał m.in. Tess Polańskiego i Dzień Kobiet Marii Sadowskiej.

Ja już pracę domową odrobiłam. Obejrzałam Kolorowe ptaki. Dwukrotnie. I mam kilka spostrzeżeń. Oto niektóre…

Choć film opowiada o kobietach (każdej z bohaterek przypisany jest określony kolor), to jednak dużo tam o… mężczyznach. Bo każda z tych kobiet w swoim życiu cierpiała przez mężczyznę i na tym cierpieniu – w jakimś stopniu – opiera swoją tożsamość. Każda z nich została zraniona i właściwie o tych ranach jest ten film.

Wizerunki samych kobiet – jak dla mnie – nieco przerysowane. Na przykład postać bizneswoman (kobieta w czerwieni) poraża stereotypowymi obrazkami: silna kobieta to zimna kobieta, to kobieta niesolidaryzująca się z innymi kobietami, to kobieta próżna, władcza, dominująca…

Problemy, które dotykają bohaterki filmu nie są abstrakcyjne, przeciwnie, są autentyczne, tylko… jak się dłużej zastanowić, (może przesadzam??) to wydają się nie wychodzić poza „repertuar” stałych problemów przypisywanych kobietom: niechciana ciąża lub niemożność posiadania dziecka, trudne relacje z mężczyznami, brak samoakceptacji, uległość, zazdrość, przemoc domowa, seksualna… Gdzieś pomiędzy tymi problemami wyczuwa się również ogromną, przerażającą samotność. Myślę tu o takim rodzaju samotności, którą – za Carolyn Heilbrun – określiłabym samotnością Penelopy: kobiety odizolowanej i izolującej się od innych kobiet, czekającej na mężczyznę i gotowej tylko jemu powierzyć swoją historię.

Pozwalam sobie na parę, może krytycznych, uwag, bo Kolorowe Ptaki to ważny film. Tym, co mnie wzruszyło, ujęło i za co będę chwalić ten film jest monolog zgwałconej dziewczyny, która odważa się mówić o potrzebie nowej definicji gwałtu. Mówi o gwałcie, którego dokonuje znajomy kobiety, ktoś, komu zaufała… 

Szczególnie ważny okazał się też sam finał filmu: scena, w której kobiety dzielą się emocjami i solidaryzują się. Wreszcie, solidarność kobiet! 

Ciekawa jestem wrażeń i komentarzy studentek. Co one zobaczyły oglądając Kolorowe Ptaki?

For Colored Girls (2010), reż. Tyler Perry. Film oparty na sztuce teatralnej autorstwa Ntozake Shange.

Advertisements

Informacje o an_ost

Jestem badaczką biografii kobiet. Jestem feministką. Jestem pedagożką. Fascynują mnie dzienniki kobiece. Żyję z... czytania. Próbuję pisać. Na co dzień... uczę (się).
Ten wpis został opublikowany w kategorii FILM i oznaczony tagami , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s